۱۳۸۷ فروردین ۲۳, جمعه

به عمل كاربرايد

أبي رحمه الله قال حدثني علي بن الحسين السعدآبادي عن جابر الجعفي قال قال أبو جعفر ع يا جابر يكتفى من اتخذ التشيع أن يقول بحبنا أهل البيت فو الله ما شيعتنا إلا من اتقى الله و أطاعه و ما كانوا يعرفون إلا بالتواضع و التخشع و أداء الأمانة و كثرة ذكر الله و الصوم و الصلاة و البر بالوالدين و التعهد للجيران من الفقراء و أهل المسكنة و الغارمين و الأيتام و صدق الحديث و تلاوة القرآن و كف الألسن عن الناس إلا من خير و كانوا أمناء عشائرهم في الأشياء قال جابر يا ابن رسول الله ما نعرف أحدا بهذه الصفة فقال لي يا جابر لا تذهبن بك المذاهب حسب الرجل أن يقول أحب عليا ص و أتولاه فلو قال إني أحب رسول الله ص و رسول الله خير من علي ثم لا يتبع سيرته و لا يعمل بسنته ما نفعه حبه إياه شيئا فاتقوا الله و اعملوا لما عند الله ليس بين الله و بين أحد قرابة أحب العباد إلى الله و أكرمهم عليه أتقاهم له و أعملهم بطاعته يا جابر ما يتقرب العبد إلى الله تبارك و تعالى إلا بالطاعة ما معنا براءة من النار و لا على الله لأحد منكم حجة من كان لله مطيعا فهو لنا ولي و من كان لله عاصيا فهو لنا عدو و لا تنال ولايتنا إلا بالعمل و الورع صفات‏الشيعة ص : 12و13 شيخ صدوق اعلي الله مقامه الشريف دركتاب شريف صفات الشّيعه ازپدرش ازعلي بن حسين سعدابادي ازجابرجعفي نقل كرده است ازامام باقر عليه السلام كه فرمودايا كسي كه خودراشيعه ميپندارداكتفاء ميكند به اينكه بگويد مااهل بيت رادوست داردقسم بخداشيعه مانيست مگركسي كه ازمحرمّات الهي اجتناب كندوخدا رااطاعت نمايدوشيعيان ماشناخته نميشوندمگربه تواضع وخشوع(براي خدا)واداء كردن امانت وزياديادخداكردن وروزه داري فراوان واقامه نمازونيكي به پدرومادرومتعهّدبودن به رسيدگي بحال همسايگان فقيرواهل مسكنت وبيچارگان وبدهكاران ويتيمان بي سرپرست وراستگوئي وتلاوة قرآن ونگه داشتن زبان ازبدگوئي درمورد مردم وامانت داري جابرجعفي گفت كه اي پسررسول خداماكسي راباهمه اين صفاتي كه گفتي (دربين مدّعيان تشيّع)نميشناسيم حضرت فرمودنداي جابرمواظب باش كه راه راگم نكني ايا براي مرد كافي است كه بگويد من علي (ع)رادوست دارم علي (ع)كه ازپيامبرخدابالاترنيست اگركسي مدّعي دوست داشتن رسول خدا باشد ولي ازسيره وروش اومتابعت نكندوبه سنّت اوعمل نكندان محبّت نفعي بحال اونخواهدداشت پس بترسيد ازخدا(ودل به اميدهاي كاذب خوش نكنيد)وبه عمل كردن به احكام خدابراي رسيدن به انچه كه نزداوست (ازحيات ابدي وفلاح ورستگاري )روي اوريدوبدانيدكه خداباكسي قوم وخويشي نداردمحبوب ترين بندگان خدا وگرامي ترين انان نزداوپرهيز كارترين انان وعامل ترين انان بطاعت اوست اي جابرتنهاراه تقرّب به خدااطاعت ازاوست هيچ برائتي ازاتش نزد مانيستوهيچ كس از (درقبال نافرماني ازخداوندمتعال)حجّتي برخدا نداردهركس اطاعت خداكند اودوست دارماست وهركس عصيان ونافرماني خدا كنددشمن ماست وهيچ كس به ولايت مانائل نميشودمگربه عمل وپرهيزكاري

۱۳۸۷ فروردین ۹, جمعه

ببي همنشين كه هستي

حدثنا أحمد بن محمد بن يحيى العطار رحمه الله قال حدثنا سعد بن عبد الله عن إبراهيم بن هاشم عن ابن أبي نجران عن عاصم بن حميد عن محمد بن قيس عن أبي جعفر محمد بن علي الباقر عن أبيه عن جده ع قال قال أمير المؤمنين ع مجالسة الأشرار تورث سوء الظن بالأخيار و مجالسة الأخيار تلحق الأشرار بالأخيار و مجالسة الفجار للأبرار تلحق الفجار بالأبرار فمن اشتبه عليكم أمره و لم تعرفوا دينه فانظروا إلى خلطائه فإن كانوا أهل دين الله فهو على دين الله و إن كانوا على غير دين الله فلا حظ له في دين الله إن رسول الله ص كان يقول من كان يؤمن بالله و اليوم الآخر فلا يؤاخين كافرا و لا يخالطن فاجرا و من آخى كافرا أو خالط فاجرا كان كافرا فاجرا(كتاب صفات‏الشيعة) ص : 7 شيخ صدوق دركتاب شريف صفات الشّيعه به سند متّصل ازامام محمدباقرعليه السّلام ازپدرش علي بن الحسين ازجدش حسين بن علي عليهم السّلام كه فرمود اميرالمومنين علي بن ابي طالب عليه السّلام فرمودهمنشيني بااشرارموجب بدبين شدن به اخياروخوبان است همنشيني باخوبان بدان رابه خوبان ملحق ميكندوهمنشيني ابرار بافجّاروبدكاران ابراروخوبان رابه بدكاران ملحق ميكنداگرامركسي برشمامشتبه شدوندانستيددين ومسلك اوراپس بنگريدبه ا طرافيان و خلطاوهمنشينان اواگرهمنشينانش اهل دين خدابودندبدانيدكه اوهم اهل دين خداست اگرديديدهمنشينلن واطرافيان اوبرغيردين خددوافرادلاابالي هستند پس بدانيدكه اوهم هيچ بهره اي ازدين خدانداردرسول خدادائماميفرمودهركس به خداوروزاخر(زندگي پس ازمرگ)ايمان داردپس نبايدباهيچ كافري برادري(دوستي)كندونبايدبافاجري مخالطه وهمنشيني كندهركس باكافري مواخات ودوستي كنديابافاجري رفت وامد كندخودش هم (حقيقة)كافروفاجرخواهدبود

۱۳۸۷ فروردین ۴, یکشنبه

خطر عظيم

و قال رسول الله ص عليكم بالقرآن فإنه الشفاء النافع، و الدواء المبارك [و] عصمة لمن تمسك به، و نجاة لمن [ا] تبعه، لا يعوج فيقوم، و لا يزيغ فيشعب و لا تنقضي عجائبه، و لا يخلق على كثرة الرد. [و] اتلوه فإن الله يأجركم على تلاوته بكل حرف عشر حسنات، أما إني لا أقول «الم» عشر، و لكن أقول «الألف» عشر، و «اللام» عشر، و «الميم» عشر. ثم قال رسول الله ص أ تدرون من المتمسك الذي (بتمسكه ينال) هذا الشرف العظيم هو الذي أخذ القرآن و تأويله عنا أهل البيت، أو عن وسائطنا السفراء عنا إلى شيعتنا، لا عن آراء المجادلين و قياس القائسين. فأما من قال في القرآن برأيه، فإن اتفق له مصادفة صواب، فقد جهل في أخذه عن غير أهله، و كان كمن سلك طريقا مسبعا من غير حفاظ يحفظونه فإن اتفقت له السلامة، فهو لا يعدم من العقلاء و الفضلاء الذم [و العذل‏] و التوبيخ و إن اتفق له افتراس السبع [له‏] فقد جمع إلى هلاكه سقوطه عند الخيرين الفاضلين و عند العوام الجاهلين. و إن أخطأ القائل في القرآن برأيه فقد تبوأ مقعده من النار، و كان مثله كمثل من ركب بحرا هائجا بلا ملاح، و لا سفينة صحيحة، لا يسمع بهلاكه أحد إلا قال هو أهل لما لحقه، و مستحق لما أصابه‏( تفسيرالإمام‏العسكري ص : 15( امام همام حسن عسكري ازرسول خداصلي الله عليهماوالهما نقل ميكند كه فرمودبر شما بادبه قران چه اينكه ان شفاءپرمنفعت است ودواءبابركت است وپناهگاه ونگهدارنده كسي است كه به ان تمسّك جويدونجات براي كسي است كه ازان متابعت كندكج ومعوج نيست تانيازبه درست شدن داشته باشدوازحق به باطل تمايل پيدانميكندتادرنتيجه شعبه شعبه شود(قسمتي حق وقسمتي باطل باشد)شگفتيهاي ان تمام نا شدني است وباتكراران(وگذرزمان ومطالعه مكرران)كهنه نميشودپس انراتلاوت كنيدچه اينكه خداوند درمقابل قرائت هرحرف ان ده حسنه به شما ميدهدمنظورم اين نيست كه مثلا درمقابل" الم" ده حسنه بلكه ميگويم الف ده حسنه ولام ده حسنه وميم ده حسنه سپس رسول خدافرمودايا ميدانيد چه كسي ازمتمسّكين به قران به اين شرف بزرگ نائل ميشود؟؟كسي كه هم قران وهم تاويل(توجيه ايات متشابهه) قران رااز مااهل بيت گرفته باشديا ازكساني كه بين ماوشيعيان ماواسطه هستند(ائمّه معصومين)نه ازنظرات مجادله كنندگان ونه قياس قياس كنندكان وامّاكسي كه درقران به راي ونظرخود سخن بگويداگراتفاقاوتصادفا به صواب برسدبه يقين ناداني كرده است دراخذان ازغيراهل قران مانند كسي خواهدبودكه راه پرخطروپرازحيوانات درّنده وحشي رابدون هيچگونه حفاظي پيموده باشداگربطوراتّفاقي جان سالم بدرببردبازهم موردسرزنش وتوبيخ عقلاء وفضلاء خواهدبودواگرهم درنگان اورابدرّندونابودش كنندهمه مردم اعمّ ازعالم وجاهل هلاكت راحقّ اوميدانندواگركسي كه بنظروراي خود درموردقران سخن بگويدوبخطابرودهرآينه جايگاه خودرادراتش وعذاب الهي قرارداده است ومانند كسي ميماندكه سواربردرياي طوفاني بدون ناخداوبدون كشتي سالم شده باشد وبه هلاكت رسيدن او راهركس بشنود خواهد گفت هلاكت حق او بوده است

۱۳۸۷ فروردین ۲, جمعه

۱۳۸۶ اسفند ۲۸, سه‌شنبه

علامت قويّ بودن عقل

قال موسی ابن جعفر: سلام الله علیه یاهشام الصّبرعلی ا الوحدة علامة قوّةالعقل فمن عقل عن الله اعتزل اهل الدّنیاوالرّاغبین فیها ورغب فی ماعندالله وکان الله انسه فی الوحشة و صاحبه فی الوحدة وغناه فی العیلة ومعزّه من غیرعشیرة اصول کافی ج1کتاب العقل والجهل ص17 ترجمه حدیث:امام موسی ابن جعفر بشاگرد فهیمش هشام ابن حکم میفرماید ای هشام صبربرتنهائی علامة قوّت واستحکام عقل است کسی که درمورد خدا تعقل کند واورابدرستی بشناسدازاهل دنیا وکسانی که به دنیا رغبت وتمایل دارندکناره میگیرد وبه سوی انجه که نزد خداست (ازفضل وکرامتهای خدای متعال ونعمتهای معنوی واخروی اوومناجات دائم با حضرت حق مطلق)گرایش پیدا میکند (ازاین پس)خدا انیس ومونس او دروحشتها ورفیق اودرتنهائیها وبی نیازی او درعیال واری او وعزیز کننده او (در کمال بی کسی او)خواهد بود پایان ترجمه ای عزیز این سخن کسی است که سرتا پا عشق به خدا است وقتی هم که به ظلم هارون عباسی زندانی شد دائم در مناجات بود ازشدت سجده های طولانی پیشانی او آزرده شده بود هارون برای انکه حضرت رابخیال خام خودش فریفته دنیا کنددستور داد زن زیبای بدکاره رقاصّه ای راداخل زندان انفرادی موسی ابن جعفر کنند بعد ازساعتی رفتند دیدند آن زن سر بسجده نهاده وهای های گریه میکندومتنبّه شده والهی العفو میگوید او رانزد هارون اوردند به هارون گفت ای بی مروّت چرا این اقا رازندانی کرده ای خدایا به زندانی ازاد از همه بندهای نفسانی موسی ابن جعفر(ع) مارا اززندان نفس رهائی بخش و لذت مناجات با خودت را به این دلهای بیروح ما بچشان قبل ازانکه فرستها ازدست برود وانگشت حسرت به دندان گزیم رحم الله من قال آمینا

۱۳۸۶ اسفند ۲۵, شنبه

مذاكره علي(ع)باابن عباس

فس أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْحَسَنِ ابْنِ الْعَبَّاسِ بْنِ الْجَرِيشِ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي الْمَسْجِدِ وَ النَّاسُ مُجْتَمِعُونَ بِصَوْتٍ عَالٍ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ. فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْحَسَنِ لِمَ قُلْتَ مَا قُلْتَ قَالَ قَرَأْتُ شَيْئاً مِنَ الْقُرْآنِ. قَالَ لَقَدْ قُلْتَهُ لِأَمْرٍ قَالَ نَعَمْ، إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ فِي كِتَابِهِ وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا، فَتَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ اسْتَخْلَفَ أَبَا بَكْرٍ قَالَ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَوْصَى إِلَّا إِلَيْكَ. قَالَ فَهَلَّا بَايَعْتَنِي قَالَ اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فَكُنْتُ مِنْهُمْ. فَقَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ كَمَا اجْتَمَعَ أَهْلُ الْعِجْلِ عَلَى الْعِجْلِ، هَاهُنَا فُتِنْتُمْ، وَ مَثَلُكُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونبحارالأنوار ج : 29 ص : 20 علّامه مجلسي ازكتاب شريف تفسيرعليّ ابن ابراهيم قمّي به سند متّصل ازامام محمرباقرعليه السّلام نقل كرده است كه فرمودبعدازرحلت رسول خداروزي اميرالمومنين علي ابن ابيطالب درمسجددرحالي كه مردم جمع بودندبي مقدّمه وباصداي بلندفرمودندكساني كه كافرشدندوراه خداراسدّكردندخداونداعمال خيرقبلي انان رانابودكرد.دراين زمان ابن عباس كه حضورداشت خودش رابه علي(ع) رسانده وگفت چرااين چنين گفتي؟ حضرت فرمودندمن ايه اي ازقران راقرائت كردم. ابن عبّاس گفت بي علّت كه نيست لابدباقرائت اين ايه ميخواهي به چيزي اشاره كني ؟حضرت علي فرمودندآري ازخواندن آيه قران مقصودي دارم اي ابن عبّاس خدادرقرآنش فرموده انچه كه رسول خدا به شمادادبگيريدوهرزمان كه ازچيزي نهي كردبه ان امرنزديك نشويد.اياتوشاهد بوده اي كه رسول خدا (ص)ابوبكرراخليفه خودكرده باشد؟؟؟ابن عبّاس درجواب انحضرت گفت(نخير) من فقط ازرسول خدادائماميشنيدم كه صفارش تورابه ماميكرد(وصراحة توراخليفه خودميخواندند)سپس عليّ(ع)مظلومانه فرمودندپس چراتوبه من پشت كردي وبامن بيعت نكردي؟ ابن عبّاس گفت من ديدم مردم دورابي بكرجمع شده بودندمن هم ناچارا باانان شدم وباابي بكربيعت كردم حضرت اميربلافاصله فرمودندهمانطوركه گوساله پرستان ازقوم موسي ابن عمران درغياب او گردگوساله جمع شدندبيچاره شماراخداازمايش كرد( شمادست ازحق كشيديد وبه دنبال باطل راه افتاديدبااين عذر بدترازگناه كه مردم رفتند من هم رفتم)شما مثل كسي هستيدكه(درسرماوتاريكي نورخدارارهاكرده)وبراي خوداتشي افروختندهمين كه اتش قدري گرفتن گرفت وچندقدمي اوراروشن كردخداوندنوروروشنائي راازانان گرفت وانان رادرتاريكي هاوظلمتها رهايشان كردانان ديگرجلوپايشان راهم نمي بينندانان كوران وكران وگنگانندوديگرهرگزبه حق برنخواهند گشت

۱۳۸۶ اسفند ۲۰, دوشنبه

رافضه نام اصحاب موسي

حدثنا محمد بن الحسن بن أحمد بن الوليد رحمه الله قال حدثني محمد بن الحسن الصفار قال حدثني عباد بن سليمان عن محمد بن سليمان عن أبيه سليمان الديلمي قال كنت عند أبي عبد الله ع إذ دخل عليه أبو بصير و قد حضره النفس فلما أن أخذ مجلسه قال أبو عبد الله ع ما هذا النفس العالي قال جعلت فداك يا ابن رسول الله كبر سني و دق عظمي و اقترب أجلي مع ما أني لا أدري على ما أرد عليه في آخرتي قال له أبو عبد الله ع يا أبا محمد و إنك لتقول هذا قال قلت جعلت فداك فكيف لا أقول قال يا أبا محمد أ ما علمت أن الله تبارك و تعالى يكرم الشباب منكم و يستحي من الكهول قال الله يكرم الشباب منكم أن يعذبهم و من الكهول أن يحاسبهم قال قلت جعلت فداك هذا لنا خاص أم لأهل التوحيد قال فقال لا و الله إلا لكم خاصة دون العامة و في الخبر أن الله تعالى يقول شيب المؤمنين نوري و أنا أستحي أن أحرق نوري بناري و قد قيل الشيب حلية العقل و سمة الوقار قال قلت جعلت فداك فإنا قد رمينا بشي‏ء انكسرت له ظهورنا و ماتت له أفئدتنا و استحلت به الولاة دماءنا في حديث رواه لهم فقهاؤهم قال و قال أبو عبد الله ع الرافضة قال قلت نعم قال لا و الله ما هم سموكم به بل إن الله سماكم به أ ما علمت يا أبا محمد أن سبعين رجلا من بني إسرائيل رفضوا فرعون إذ استبان لهم ضلالته و لحقوا بموسى إذ استبان لهم هداه فسموا في عسكر موسى الرافضة لأنهم رفضوا فرعون و كانوا أشد ذلك العسكر عبادة و أشدهم حبا لموسى و هارون و ذريتهما فأوحى الله إلى موسى أن أثبت لهم هذا الاسم في التوراة فإني سميتهم به و نحلتهم إياه فأثبت موسى الاسم لهم ثم ادخر الله هذا الاسم حتى نحلكموه يا أبا محمد رفضوا الخير و رفضتم الشر بالخير تفرق الناس كل فرقة فاستشعبوا كل شعبة فانشعبتم مع أهل بيت نبيكم محمد ص و سلم فذهبتم حيث ذهب الله و اخترتم‏ من اختار الله و أردتم من أراد الله فأبشروا ثم أبشروا فأنتم و الله المرحومون المتقبل من محسنكم المجاوز عن مسيئكم من لم يأت الله بما أنتم عليه لم يتقبل منه حسنة و لم يتجاوز عنه سيئة يا أبا محمد إن لله ملائكة تسقط الذنوب من ظهور شيعتنا كما تسقط الريح الورق عن الشجر في أوان سقوطه و ذلك قول الله عز و جل وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ فاستغفارهم و الله لكم دون هذا الخلق يا أبا محمد فهل سررتك قال قلت جعلت فداك زدني قال يا أبا محمد ما استثنى الله أحدا من أوصياء الأنبياء و لا أتباعهم ما خلا أمير المؤمنين و شيعته فقال في كتابه و قوله الحق يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‏ عني بذلك عليا و شيعته يا أبا محمد فهل سررتك قال قلت جعلت فداك زدني قال لقد ذكركم الله إذ يقول يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و الله ما أراد بهذا غيركم يا أبا محمد فهل سررتك قال قلت جعلت فداك زدني قال لقد ذكركم الله في كتابه فقال إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ و الله ما أراد بهذا إلا الأئمة و شيعتهم يا أبا محمد فهل سررتك قال قلت جعلت فداك زدني قال ذكركم الله في كتابه فقال فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً و رسول الله ص في هذه الآية من النبيين و نحن في هذا الموضع الصديقون و الشهداء و أنتم الصالحون فتسموا بالصلاح كما سماكم الله يا أبا محمد فهل سررتك قال قلت جعلت فداك زدني قال لقد ذكركم الله إذ حكى عن عدوكم و هو في النار إذ يقول ما لَنا لا نَرى‏ رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ ما عنى و لا أراد بهذا غيركم إذ صرتم في هذا العالم شرار الناس فأنتم و الله في الجنة تحبرون و أنتم في النار تطلبون يا أبا محمد فهل سررتك قال قلت جعلت فداك زدني قال يا أبا محمد ما من آية نزلت تقود إلى الجنة و تذكر أهلها بخير إلا هي فينا و في شيعتنا و ما من آية نزلت تذكر أهلها بسوء و تسوق إلى النار إلا و هي في عدونا و من خالفنا قال قلت جعلت فداك زدني فقال يا أبا محمد ليس على ملة إبراهيم ص إلا نحن و شيعتنا و سائر الناس من ذلك براء يا أبا محمد فهل سررتك فضائل الشيعه ص22و 23و و2524 مرحوم شيخ صدوق دركتاب شريف فضائل الشّيعه به سند متّصل ازسليمان ديلمي نقل ميكندكه سليمان ميگويدروزي خدمت حضرت امام صادق(ع)بودم كه ابوبصيرواردشددرحالي كه نفسهايش به شماره افتاده بودوقتي كه نشست حضرت به اوفرمودندعلت اين اه جانسوزچيست؟ابوبصيرگفت فدايت شوم اي پسررسول خداسنّم بالارفته استخوانم سست گرديده مرگم نزديك است بااينكه نميدانم پس ازمرگ چه دارم؟ حضرت به او فرمودندچرااين حرف راميزني؟ابوبصيرگفت قربانت شوم چرانگويم؟فرمودايانميداني كه خداوندجوانان شماراگرامي ميداردازاينكه انان راعذاب كندوازپيران شماحياميكندكه ازانان حساب كشي نمايدابوبصيرگفت اينكه ميفرمائي اختصاص به ما شيعيان دارد ياشامل همه مسلمين ميگرددحضرت فرمودندنه اين موضوع اختصاص به شما شيعيان دارددرخبرهم هست كه خدا فرموده كه پيري مومنين نورمن است ومن حياميكنم كه نورم رابانارم بسوزانم وگفته شده است كه پيري زينت عقل است ونشانه وقارابوبصير گفت فدايت شوم عامّه چيزي به مانسبت ميدهندكه كمرماراخوردكرده است ودلهاي مارابه درداورده اندوعلماي انان حديثي درست كرده اند كه بواسطه ان سردمدارانشان خون ماراحلال كرده اند حضرت فرمودندمقصودتوكلمه رافضه است ابوبصيرگفت بلي حضرت فرمود نه بخدااين نام راانان برشماننهاده اندبلكه اين نامي است كه خدا شمارابه ان ناميده است ايانميداني كه 70نفرمردازبني اسرائيل فرعون رابعدازانكه گمراهي اوبرايشان روشن شدرهاكرده وبه موسي بن عمران ملحق شدندبه همين لحاظ درلشكرموسي(ع)رافضه ناميده شدنداين گروه درعبادت خداومحبّت به موسي وهارون وذرّيه ان دوشديدترين و باوفاترين افراد لشكرموسي بودندخداوندمتعال به موسي وحي فرموداين اسم رابراي انان درتورات ثبت كن چه اينكه من انان رابه اين نام ناميده ام واين نام رابه انان بخشيده ام سپس خداونداين نام راذخيره كردتااينكه ان نام رابرشمانهاداي ابوبصيرانان(عامّه)خيررارفض(رها)كردندوشما شرّرارفض كرديدودورانداختيدمردم متفرق شدندوگروه گروه شدندشماجزءگروهي شديدكه به اهلبيت پيغمبر(ص)پيوستيدشماراهي رفتيدكه خدارفته بودوكسي راانتخاب كرديدكه خداانتخاب كرده بودوكسي راخواستيدكه خداخواسته بودپس بشارت بادبرشماپس بشارت بادبرشمابخداشماها موردرحمت وبركات خدائيدخدااعمال نيكان شماراميپذيردوازگناهكاران شماميگذردخداازكساني كه به انچه شماعقيده داريدعقيده ندارندهيچ عمل خيري رانخواهدپذيرفت وازگناهان انان هرگزگذشت نخواهدكرداي ابوبصيرخداملائكه اي داردكه گناهانراازپشت شيعيان مافرو ميريزندهمان طوركه بادبرگ درختانرا درفصل برگريزان فرو ميريزداين همان فرمايش خداي متعال است كه فرموده ملائكه خدارابحمداوتسبيح ميكنندوبراي كساني كه درزمين هستند طلب مغفرت ميكنندبخداملائكه فقط براي شمااستغفارميكنندنه بقيّه مردم سپس فرمودبه ابوبصيرآياخوشحالت كردم ابوبصيرگفت بيشتر بفرمافدايت شوم فرموداي ابو بصيرخداوندهيچ يك اراوصياي پيامبران وپيروان آنان را استثنانكرده است بجز اميرالمؤمنين علي(ع) وشيعيان اوراوفرموده است دركتابش وبه حق هم فرموده آن روزي كه هيچ مولايي ازمولايي كفايت نكند وياري نشوندمگركسي كه برخداواردشودباقلبي سالم .دراين آيه مقصودخداعلي وشيعيان اوست آياخوشحالت كردم ابوبصيرگفت بيشتربفرمافدايت شوم حضرت فرمود خداشمارايادفرموده درقران درانجا كه ميفرمايداي بندگان من كه برجانهاي خود اسراف رواداشتيدازرحمت خدانااميدنشويدچه اينكه خداازهمه گناهان درميگذرداوست كه غفورورحيم است.بخدا قسم مقصوداين ايه فقط شماشيعيان هستيداياخوشحالت كردم اي ابامحمدابوبصير گفت فدايت شوم بيشتربفرماحضرت فرمودخداازشمادرقرآن ياداوري كرده وفرموده به شيطان كه تورابربندگان من سلطه اي نيست بخدا مقصود خداازاين مطلب امامان عليهم السلام وشيعيان انهاست اي ابامحمد اياخوشحالت كردم ابوبصيرگفت فدايت شوم بيشتربفرماحضرت فرمودخدادرقران شمارايادكرده درانجا كه ميفرمايدانان باكساني هستند كه خدابه انان نعمت داده است ازپيامبران وصدبيقين وشهداوصالحين وچه خوش همنشيناني هستند انان.دراين ايه رسول خدا(ص)ازپيابران ومادراين ايه شهداء وصدّيقون هستيم وشماصالحان هستيدپس خودراصالح بناميد كمااينكه خداشماراصالح نامبده است.اي ابا محمد اياخوشحالت كردم ابوبصيرگفت فدايت شوم بيشتربفرمافرمودخدادرقرآن ازشمايادكرده است انجاكه ازدشمن شماحكايت ميكنددرحالي كه دراتش است وميگويد چه شده است مارا كه نميبينيم(دراتش)مرداني راكه ماانان راجزءاشرارميپنداشتيم اياماانان رابه مسخره گرفته بوديم يااينكه امروزدراينجا چشمان ماانان رانميبيند.مقصودخداازاين ايه نيست مگرشماچون دراين عالم شماراجزءاشرارميداننددراخرت شمادربهشت الهي متنعم هستيدولي انها شمارادرجهنّم جستجو ميكنند.اي ابامحمدايا خوشحالت كردم يانه ابوبصيرگفت فدايت شوم بيشتربفرمافرموداي ابامحمدهيچ ايه اي درقران نيست كه به بهشت راهنمائي واشاره كندواهل انرابخيريادكند مگرانكه درموردماوشيعيان ماست وهيچ ايه اي درقران نازل نشده است كه ياداهل اتش وبدحالي انان كند مگرانكه درباره دشمنان و مخالفين ماست .ابوبصيرميگويدقانع نشدم بازعرض كردم فدايت شوم بيشتربفرما فرموداي ابامحمدنيست بر ملّة ابراهيم مگرماوشيعيان مابقيّه مردم بيزارند ازابراهيم وملّة او اي ابامحمداياخوشحالت كردم

۱۳۸۶ اسفند ۱۲, یکشنبه

زيارت امام حسين عليه السلام

مل، [كامل الزيارات‏] أَبِي عَنْ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ صَبَّاحٍ الْحَذَّاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ زُورُوا الْحُسَيْنَ وَ لَوْ كُلَّ سَنَةٍ فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَتَاهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ غَيْرَ جَاحِدٍ لَمْ يَكُنْ لَهُ عِوَضٌ غَيْرَ الْجَنَّةِ وَ رُزِقَ رِزْقاً وَاسِعاً وَ أَتَاهُ اللَّهُ بِفَرَجٍ عَاجِلٍ إِنَّ اللَّهَ وَكَّلَ بِقَبْرِ الْحُسَيْنِ أَرْبَعَةَ آلَافِ مَلَكٍ كُلُّهُمْ يَبْكُونَهُ وَ يُشَيِّعُونَ مَنْ زَارَهُ إِلَى أَهْلِهِ فَإِنْ مَرِضَ عَادُوهُ وَ إِنْ مَاتَ حَضَرُوا جَنَازَتَهُ بِالِاسْتِغْفَارِ لَهُ وَ التَّرَحُّمِ عَلَيْه‏ مرحوم علّامه مجلسي دركتاب شريف بحارالانوارجلد92صفحه2ازكتاب كامل الزّيارات بسند متصّل ازامام جعفرصادق عليه السلام نقل كرده است :كه انحضرت ميفرموده زيارت كنيد حسين را اگرچه سالي يكبارياشدچه اينكه كسي كه ان حضرت را زيارت كند درحاليكه عارف واگاه به حق ان حضرت بوده ومنكرامامت وحق ان حضرت نباشدجزبهشت چيزي عوض ومقابل عملش نيست ورزق وروزي فراواني نصيب اوگرددوخداوند بزودي دركاراوگشايش فرمايدبتحقيق كه خداوند متعال چهارهزارملائكه برقبران حضرت گمارده كه دائمابران حضرت اشك ميريزندوگريه ميكنند وكسي كه زيارت ان حضرت ميرودرا تارسيدن به وطنش مشايعت وهمراهي ميكنندودروقت مريضيش ازاو عيادت وديدن ميكنندودروقت مردنش ان ملائكه مقرب برجنازه او حاضرشده وبراي اوازخداي متعال طلب مغفرت ورحمت ميكنندپايان. اللهم ارزقنافي الدّنيازيارة الحسين وفي الاخرة شفاعة الحسين عليه السلام

۱۳۸۶ اسفند ۱۱, شنبه

عاقل چه بايد بكند

مع، [معاني الأخبار] ل، [الخصال‏] فِيمَا أَوْصَى بِهِ النَّبِيُّ ص أَبَا ذَرٍّ عَلَى الْعَاقِلِ أَنْ يَكُونَ طَالِباً لِثَلَاثٍ مَرَمَّةٍ لِمَعَاشٍ أَوْ تَزَوُّدٍ لِمَعَادٍ أَوْ تَلَذُّذٍ فِي غَيْرِ مُحَرَّمٍ محدّث وفقيه بزرگ شيعه شيخ صدوق رحمة الله ورضوانه عليه دردو كتاب معاني الاخباروخصال اورده است كه درسفارشات ووصاياي پيامبر خاتم صلّي الله عليه واله وسلّم به ابوذرغفاري رحمةالله عليه امده است كه فرموده كه وظيفه عاقل است كه درپي سه چيز باشد (1)مرمّت وبازسازي زندگي مادي اش يعني دنبال كار وكسب حلال جهت اداره زندگي اش باشد(2)يا برداشتن زادوتوشه جهت راه طولاني اخرت خود كه درپيش دارديعني انجام واجبات الهي وكسب كمالات وعلوم ومعنويّات واصلاح نفس ومناجات با ربّ العالمين وخدمت به خلق خداو.......(3) استفاده ازلذّتهاي حلال ازقبيل لذّتهاي جنسي حلال وتفريحات سالم پايان اي عزيز بنگر كه دين حنيف وجامع اسلام چگونه بين دنيا واخرت جمع كرده وازهرگونه افراط وتفريط بيزاري جسته است وچقدر كاررابرپيروان خود اسان كرده است دنيارا دراخرت اميخته ماديّات ولذّتهاي جسمي رادركنارخداجوئي وحق طلبي پذيرفته وهيچ كدام رافداي ديگري نكرده است وهمين رازبقا وجذّابيّت ابدي اوست وصد البته تا به امروزچهره واقعي ان زير غبارتحجّرگرايان ازيكطرف ومتهتّكان و منحرفان روشنفكرنما ازسوي ديگرمخفي مانده است وستمهائي كه ازسوي اين دوطائفه براسلام رفته است موجب مشوّه وتاريك جلوه دادن چهره دلرباي اسلام محمدي شده است

۱۳۸۶ اسفند ۱۰, جمعه

اسم اعظم خدا

سيّد اجلّ سيد عليخان (كبير)شيرازي دركتاب كلم الطّيب نقل فرموده كه اسم اعظم خدايتعالي انست كه افتتاح(شروع) اوالله واختتام(پايان) اوهو است وحروفش نقطه ندارد وقرائت ان در هرحال تغيير نكند (اعراب داده شود يا نشود قرائت ان تغييرنميكند)واين در قران مجيد درپنج ايه مباركه است ازپنج سوره است بقره وال عمران ونساء وطه وتغابن وشيخ مغربي گفته هركه اين پنج ايه راورد خودقرار دهد وهرروزيازده مرتبه بخواند هراينه اسان شود باي او هرمهّمياز كلبي وجزئي بزودي انشاء الله تعالي وان پنچ ايه اين است(1)الله لااله الاهوالحيّ القيّوم تااخر اية الكرسي (يعني تا وهو العلي العظيم)(2)الله لااله الا هوالحيّ القيّوم نزّل عليك الكتاب بالحق مصد ّقالما بين يديه وانزل التورات والانجيل من قبل هدي للنّاس وانزل الفرقان(3)الله لااله الا هو ليجمعنّكم الي يوم القيامة لاريب فيه ومن اصدق من الله حد يثا (4)الله لااله هو له الاسماء الحسني(5)الله لااله الا هو وعلي الله فليتوكل المومنون مفاتيح الجنان ص 108 تذكر:اي عزيز اي كه در گرفتريهاي خود سردرگم شده اي ودائما درخود ميپيچي وبه هردري ميزني جواب منفي ميشنوي اي كسي كه غرق در گناهان هستي ونميداني چگونه بايد ازشرّ خودت واعمالت ودوستان نابابت رهائي يابي اي كه همه درها را به روي خود بسته ميبيني بيا مدتي هم سراغ قران واهلبيت پيامبربرو واين ايات نوراني حقّ متعال( حدّاقل ايةالكرسي كه گنج بي پايان است) را ورد خود قرار بده اگر كام تو برنيامد انگه گله كن

۱۳۸۶ اسفند ۷, سه‌شنبه

رياست طلب نابود است

عن ابی عبدالله (ع)قال من طلب الرئاسة هلک . ترجمه:حضرت امام صادق (ع)فرموده هرکس که طالب وخواستار ریاست گردد عاقبت بهلاکت ابدی خواهد رسید اصول کافی ج-2ص297باب طلب الرئاسه-حدیث2 تذکر:ای عزیز قدری ازغوغاهای سیاسی کناره گیرودراحوال خود تامل کن ببین درچه وضعیتی هستی ایا مصداق این کلام حکیم معصوم هستی یا خیر؟این روزهاکه اتش انتخابات مجلس روشن است وبازار ان داغ است ایا تو هم برای بدست اوردن کرسی مجلس سر وکله خورد میکنی ودست به هرحیله ونیرنگی میزنی ؟ایا این هیاهوها برای ریاست طلبی نیست؟ ممکن است نفس تو بگوید کارهای تو برای خداست مطمئن باش که گول او را خورده ای حیله های او خیلی دقیق است ایا کسی که گونی گونی درکشوری که این همه جوان مجرد وبیکار دارد پول خرج میکند تا خودش یاطیفش وارد مجلس شوند کارش برای خداست ایا این اختلافات وحشتناک منشا خدائی دارد اگرذره ای طالب ریاست باشی برفرض که هیچ گناهی دربدست اوردن ان مرتکب نشوی باز هم هلاک خواهی شد تا چه رسد به این همه فجایع که انجام میشود تا مقامی بدست اید وصدالبته کسیکه هدفش مقام وریاست باشد بعد ازبدست اوردن ان هم جزخیانت وستم ازاو سرنخواهد زد که خوداسباب مستقلّی برای هلاکت اوست الهی لا تکلنا الی نفسی طرفة عین ابدا خدایا لحظه ای مارا بخودمان وا مگذار

۱۳۸۶ اسفند ۶, دوشنبه

ببين عقل چه ميكنه ؟

قال رسو ل الله صلی الله علیه واله وسلم:ماقسم الله للعبادشیئاافضل من العقل فنوم العاقل افضل من سهرالجاهل واقامة العاقل افضل من شخوص الجاهل ولا بعث الله نبیاولارسولاحتی یستکمل العقل ویکون عقله افضل من جمیع عقول امته وما یضمرالنبی فی نفسه افضل من اجتهادالمجتهدین وماادی العبدفرائض الله حتی عقل عنه ولابلغ جمیع العابدین فی فضل عبادتهم مابلغ العاقل والعقلا هم اولوالباب اللذین قال الله تعالی" ومایتذکرالا اولوالباب" ترجمه:رسول خدا محمدمصطفی(ص)میفرماید:خداوندچیزی بهتروباارزش ترازعقل بین بندگانش تقسیم نکرده است خواب عاقل از بیداری جاهل(انسان کم عقل)بهتراست ماندن عاقل درخانه بهتراست ازخروج وقیام جاهل (جهت جهادوحج وامثال ان)خدا پیمبری را برنگزیدمگرانکه عقل او رابکمال رسانید وعقل اوبالاتر ازعقل جمیع امتش بود انچه که پیامبران دردل دارند(ازاسرارالهی)بالاتراست ازکوشش مجاهدان راه خدا هیچ بنده ای بحقیقت واجبات خداراانجام نمیدهدمگربعدازفهمیدن عمق ان واجبات وهیچ عابدی درارزش عبادتش به مرتبه عبادت عاقل نمیرسد عقلا همان اولوالباب (صاحبان مغزودرکهای عمیق)هستندکه خدادرباره انان فرموده است بیدارومتذکرنمیشوند مگراولوالباب< پایان> خداوندا بفضل وکرمت عقول ناقص ماراتکمیل بفرما اصول کافی جلد1کتاب العقل والجهل

۱۳۸۶ اسفند ۵, یکشنبه

ذلّت نه

عن الحسین بن علی (ع):الاوان الدعی ابن الدعی قد ترکنی بین السلة والذلة هیهات له ذالک منی هیهات منا الذله ابی الله ذالک لنا ورسوله والمو منون وحجورطهرت وجدود طابت ان یوثرطاعة اللئام علی مصارع الکرام ترجمه:حسین ابن علی فرموده:اگاه باشید که زنا زاده پسرزنازاده(زیاد ابن ابیه) مرابین کشته شدن (قطعه قطعه شدن)وخواری(زیربارذلت رفتن)قرارداده است محال است که ما زیربار ذلت برویم خداورسولش ودامنهای پاک وپدران پاکیزه این رابرای مانخواسته و نپسندیده اند که پیروی از پست فطرتان را برمرگ باعزت وکرامت ترجیح بدهم

۱۳۸۶ اسفند ۴, شنبه

بلنداي قران

العیّاشی عن عبدالله ابن سنان عن ابی عبدالله (ع) قال انّ لکلّ شئ ذروة وذروة القرآن ایة الکرسی من قرئها مرة صرف الله عنه الف مکروه من مکاره الدنیا والف مکروه من مکاره الآخرة ایسر مکروه الدنیا الفقر وایسر مکروه الآخرةغذاب القبر تفسیر البرهان-ج-1-ص645 ترجمه وشرح:عیاشی که ازعلماء عظیم الشّان شیعه است ازعبدالله ابن سنان از حضرت صادق ال محمّد نقل میکند که فرمود :برای هرچیزی نقطه اوج و مکان مرتفعی است ونقطه اوج قرآن(ارزشمند ترین قسمت قرآن)ایة الکرسی است هرکس یکبار انرا قرائت کند خدای متعال هزارگرفتاری ومشکل ازدنیای اووهزار گره ومشکل از آخرت اوبرطرف میکند کوچکترین مشکل دنیائی که برطرف میکند فقر است وکوچکترین مشکل اخروی که برطرف میفرماید عذاب قبراست پایان-ضمنا همین روایت شریفه باسند دیگراواندک اختلافی درمضمون از امام باقر (ع)نیزنقل شده است –ای عزیز مبادا شیطان با وساوس گوناگونش توراازاستفاده ازقران محروم کند وبگوید این ارزشهای متعالی مال گناهکارانی مثل تو نیست(کمااینکه بعض مفسرین سطحی نگرمعاصردچاراین توهم شده اندوبرای استفاده ازبرکات قرآن که مثل سفره پرازانواع برکات است وقابل استفاده برای عارف و عامی - گنه کارو صالح و طالح است هزاران شرط وشروط قرار میدهند) بنده عرض میکنم اتفاقا این ارزشها مال گنه کاران است انانند که باید بوسیله این معارف الهی وقرائت این ایات عرشیه خود راازظلمات برهانندکسی که به قران واهل بیت عصمت وطهارت پناه ببردخداوند متعال کم کم دست اورا گرفته وخیر دنیاواخرت رانصیب او خواهد کرد وازهمه لجنزارهای نفسانی اورانجات خواهدداد ای برادر اگرغرق گناهی اگرگرفتارهوائی باز هم سراغ قران بیا اخر مگرراه دیگری وجود دارد. تذ کراین نکته لازم است که مقصود حضرت صادق(ع)ازیک مرتبه بیان حد اقلّ است والااثاروبرکات قران باانس باان ظاهر میگرددوکم کم محسوس خواهد شد بنحوی که دیگرترک ان برای انیس با قران میسّرنگردد

مومن گرفتار است

عن ابی عبدالله(ع):ما من مومن الاّوقد وکّل الله به اربعة شیطانا یغویه یرید ان یضله وکافرا یغتاله ومومنا یحسده وهواشدهم علیه ومنافقا یتتبع اثراته ترجمه وتوضیح:حضرت صادق میفرماید مومنی نیست مگرانکه خداونداورا به چهار چیزمبتلا میکند اول: شیطانی که در صدد اغوا وگمراهی اوباشددوم: کافری(یامنافقی) که با او درستیزودرگیری باشد سوم: مومنی که براو حسدبردکه این ازهمه برمومن سخت تر است(یعنی برمومن بسیارسخت است که ببیندمومنی براو حسد میبرد)چهارم:منافقی که دائمادنبال کشف وپی بردن به خطاها وعیبهای است تاانهاراافشاکند اصول کافی-ج-2-صفحه251حدیث9

۱۳۸۶ اسفند ۳, جمعه

سه چيز عقل را به نابودي نزديك ميكند

قا ل موسي بن جعفرعليه السلام:من سلّط ثلاثا علي ثلاث فكانمااعان علي هدم عقله:من اظلم نور تفكّره بطول امله ومحا طرائف حكمته بفضول كلامه واطفاًنورعبرته بشهوات نفسه فكانما اعان علي هدم عقله ومن هدم عقله افسد عليه دينه ودنياه ترجمه:موسي بن جعفر (ع)به شاگرد متفكّرش هشام ابن حكم ميگويد اي هشام كسي كه سه چيز را بر سه چيز مسلّط كند مثل اين ميماند كه خودش با دست خودش برنابودي عقلش وريشه كن كردن ان كمك كرده است كسي كه نور تفكّر وانديشه خودرا باارزوهاي طولا ني به تاريكي كشاند وحكمت هاي تر وتازه قلبي خود را با سخن گفتن هاي بيفايده وحرفهاي زيادي محو ونا بود كند ونور عبرت پذيري خود را به وسيله پيروي از خواهش هاي نابجاي نفساني خاموش كند چنين انساني مانند ان است كه به دست خود بر نابودي عقل خود كمك كرده است وكسي كه عقلش منهدم ونابود گردد دين ودنيايش فاسد وتباه ميگردد اصول كافي كتاب عقل وجهل حديث11 نكته:بدان اي عزير كه مهمترين وباارزش ترين چيزي كه خدا به انسان داده است وموجب تمايز او ازحيوانات ديگر شده است همانا عقل اوست واز حديت شريف معلوم ميشود كه اعمال انسان نه اينكه فقط روي قلب وجان او اثر دارد بلكه بر عقل او هم اثر گذار است وعقل را تا سرحد نابودي ميكشاند وكسي كه عقلش نابود گردد نه دين خواهد داشت نه دنيا از حديث فوق چنين استفاده ميشود كه در درون انسان دائما جنگ وتنازع است به سه مورد اشاره شده 1 نور تفكر باظلمت ارزوهاي طولاني2 حكمت با سخن گفتن هاي بيهوده وپراكنده گوئي3 نورعبرت با شهوت پرستي وكسي كه دراين جنگ خونين به كمك ارزوهاي دست نيافتني وسخن گفتن هاي باطل وبيهوده وشهوتهاي نفساني بيايد كم كم قدرت تفكر وعبرت اموزي را از دست ميدهد وراه ا فكار نوراني ومطالب عاليه بر دلش بسته ميشود وان وقت است كه عقلش رو به نابودي رفته وارام ارام رو به خاموشي ميگرايد ديگر موعظه اولياي خدا در اواثر نخواهد كرد وغرق در ظلمت وتاريكي ميگردد خداوندا به ما بيچارگان گم گشته در وادي ظلالتهاو غرق شده در درياي متلاطم شهوتها وگرفتار دردام هاي محكم وپر پيچ وخم شيطاني ترحم فرما امين ربّ العالمين

هرجا كه عقل باشد حياودين هم هست

عن علی بن ابیطالب (ع)قال هبط جبرئیل علی آد م(ع)فقال یاآد م انی امرت ان اخیرک واحدة من ثلاث فاخترهاودع اثنتین فقال آدم یاجبرئیل وماالثلاث؟فقال:العقل والحیاء والدین فقال آدم:انی قداخترت العقل فقال جبرئیل للحیاء والدین انصرفاودعاه فقالا:یاجبرئیل اناامرناان نکون مع العقل حیث کان فقال:فشئنکماوعرج علی(ع)میفرماید:جبرئیل برآدم ابوالبشرفرودآمدوگفت من امر شده ام(ازناحیه خدا)که تورا(درانتخاب )بین سه چیز مخیرنمایم(فقط یکی رامیتوانی انتخاب کنی)ادم گقت چیست ان سه؟ جبرئیل گفت عقل وحیاودین ادم(ع)بلافاصله گفت:من عقل راانتخاب کردم جبرئیل به حیاودین فرمود:برویدوعقل رارهاکنیدعقل ودین گفتنند ای جبرئیل ماازناحیه خدامرشده ایم که همیشه همراه عقل باشیم هرکجاکه باشد اصول کافی جلد1 کتاب عقل وجهل حدیث2

حرف

درنوجوانی به دوستی نامه نوشتم عرفانم گل کردمقداری اورانصایح عارفانه نمودم بعدازمدتی جواب نامه ام راداد بعدازچاق سلامتی نوشته بود گویندکلمات لغت عرب برسه گونه است اسم است وفعل است وحرف ولی من میگویم حرف است وحرف است وحرف